De Hoaven van Delfziel

De Noordzee lag te sloapen, Wie kwamen terug oet Kiel
En in de verte zag ik, De kroanen van Delfziel.

De zun glee langzoam onder, Alsof ie in 't wotter viel,
En alle meeuwen zongen, Wie gonnen weer noar Delfziel.

'k Heb overaal al zwurven, En voak zo'n zet van hoes,
Ik ken de krougen oet mien kop, Mor nargens vuil ik mie thoes,

Al snaarn ze over Hamburg, Hou goud het doar beviel.
Ik wil 't laifst veur anker, In de Hoaven van Delfziel.

(intermezzo)

De loods dij bleef mor proaten, ’t Viel hom hail nait op,
Ik docht nait meer aan boakens_ 'k Haar aans wat aan de kop.

De TM 47, Was ooklop weg noar hoes,
En schipper stak zien haand op, Vanoavond bivve thoes.

'k Heb overaal al zwurven, En voak zo'n zet van hoes,
Ik ken de krougen oet mien kop, Mor nargens' vuil ik me thoes.

Al het mien boot gain stuurhut, Gain mast en ook gain kiel,
Ik wil mit die veur anker, In d'Hoaven van Delfziel.